Njegovi radovi, među kojima su i četiri reprezentativne slike iz stalne postavke Spomen-zbirke Pavla Beljanskog u Novom Sadu, uvrstili su ga u jednog od predstavnika nacionalne moderne umetnosti.

Aleksandar Kumrić koji od 1940. godine postaje član udruženja "Lada" i ULUS, učestvovao je na njihovim izložbama i bavio se pedagoškim radom na ULUS-ovoj akademiji u Beogradu (1946–1947). Rođen u Kostajnici, školovanje је započео na Umjetničkoj akademiji u Zagrebu (klasa prof. Ljuba Babića), a nastavio kao vanredni đak u Umetničkoj školi u Beogradu, kod profesora Ljube Ivanovića i Milana Milovanovića. Pored Beograda, živeo je u Novom Sadu (1931-1937), boraviо i usavršavaо se u Beču i Parizu, stilski se formirajući u pravcu impresionizma. Prepoznatljiva i specifična „molska“ lirika, svetla paleta i izbor motiva (pejzaži, vedute, mrtve prirode, žanr scene, ređe portreti), pred Drugi svetski rat ga karakterišu kao predstavnika beogradskog intimističkog kruga. U poznijoj fazi njegovo stvaralaštvo odiše bogatijom fakturom na račun raznovrsnosti palete i kompleksnosti forme, najavljujući stilsku kulminaciju iz 70–tih, kada se Kumrić opredeljuje za jasnu apstrakciju, razvijajući upečatljive kompozicije geometrijskih i biomorfnih oblika. Njegovi eksperimenti u tom pavcu, kroz procese formalne redukcije i sinteze forme, određuju njegovu poetiku kao blisku stvaralaštvu vrhunskih umetnika nacionalne moderne umetnosti 20. veka, poput Miodraga B. Protića ili Ivana Tabakovića.