Tošković (1932) je po mišljenju mnogih evropskih likovnih kritičara jedan je od najboljih crtača 20. veka, pa je to svakako i jedan od razloga da se njegovi radovi nalaze u mnogim privatnim kolekcijama. Tako i radovi iz privatne kolekcije Bojana Krljića predstavljaju deo opusa ovog crtačkog maga. Ove crteže rađene perom i tušem karakteriše tematska raznovrsnost - od skica, preko portreta i karikatura do složenijih kompozicionih  rešenja. U prepoznatljivom autorskom znaku čitljive su  njegove monohromne humoreskne vizije ljudskih padova i slabosti i filozofija egzistencijalizma. Ekspresivnu likovnu transkripciju ovih fenomena prati bravurozna rukopisna ortografija ovog zaljubljenika u crtež.

Diplomirao 1956. Akademiju likovnih umetnosti u Beogradu (klasa prof. Marka Čelebonovića). Godine 1956. boravi kao stipendista francuske vlade u Parizu, gde završava Školu lepih umetnosti i postaje jedan je od rodonačelnika kolonije jugoslovenskih slikara. Jedan od osnivača društva prijatelja Baltazar, koje 1958. postaje poznato kao Mediala. Vraća se u Beograd sedamdesetih godina, a od 1996. nastanjen je u Baru.